Nowe media, techno-art i historia technologii. Relacja z Riga Conference on the Histories of Media Art, Science and Technology

W dniach 8-11 października w Rydze odbyła się międzynarodowa konferencja, której problematyka dotyczyła historii sztuki mediów, nauki i technologii. Piątą edycję RENEW: The 5th International Conference on the Histories of Media Art, Science and Technology, zorganizowano właśnie w stolicy Łotwy, ponieważ przygotowuje się ona do pełnienia roli Europejskiej Stolicy Kultury 2014.

Konferencja zgromadziła kilkudziesięciu akademików z całego świata, w tym liczną reprezentację badaczy z USA. Wydarzenie otworzył wykład wybitnego archeologa mediów. Erkki Huhtamo zaproponował potraktowanie nowoczesnych technologii jako różnych typów toposów-paradygmatów, które generują nowe formy kulturowe i komunikacyjne. Należą do nich np. toposy wizualne, których przykładem jest Instagram, Google Images, ale także memy wizualne. Badacz przekonywał również, że opisywanie wielu rozwiązań technologicznych enigmatycznymi metaforami-toposami, niewiele mówi o modelach ich działania oraz wpływie technologii na użytkownika. Świetnym przykładem takich praktyk jest określanie popularnych usług przechowywania i przetwarzania danych na zdalnych serwerach, obrazowym, ale niewiele mówiącym terminem – „chmura”.

Wykład zamykający wygłosiła prawdziwa gwiazda digital humanities i medioznawstwa, szef inicjatywy Software Studies i wykładowca wielu uczelni o międzynarodowej renomie. Lev Manovich opisywał swoje projekty cultural analytics, czyli wizualizacji i analizy dużych zbiorów danych wizualnych o dużym znaczeniu kulturowym (klatki filmowe, okładki czasopism etc.). Badacz koncentrował się na praktycznej stronie swoich badań. Uważam jednak, że w prezentacji zabrakło opisu teoretycznych założeń i modeli interpretacji wyników tego typu badań.

Niemalże wszystkie wystąpienia 5th International Conference on the Histories of Media Art, Science and Technology charakteryzowały się wysokim poziomem merytorycznym, to chyba najlepsza konferencja, w jakiej miałem okazję uczestniczyć. Organizatorzy zaproponowali następujące panele tematyczne: NETWORKED ART, MEDIA ARCHEOLOGY, ARCHIVING, PARADIGM SHIFT, EE-HISTORIES, NEW IMAGERY, TECHO-ECOLOGIES, GEOSPATIAL.

Najbardziej interesowały mnie wystąpienia interdyscyplinarne, sytuujące się na styku software’u, hardware’u i nowych mediów np. referat Damiena Charrierrasa na temat kulturotwórczych aspektów silników gier, czy wystąpienie Annick Bureaud o historycznym już rozwiązaniu, jakim był francuski Minitel. Panel na temat glitch artu, czyli sztuki, która wykorzystuje błędy algorytmów, dostarczył mi wiele inspiracji, zwłaszcza w kontekście zainteresowania Nową Estetyką oraz wpływem oprogramowania i sprzętu na estetykę obrazu. Na konferencji pojawiły się także wątki typowo filozoficzne, a więc realizm spekulatywny i ontologia zorientowania przedmiotowo. Posłużyły one jako metody opisu współczesnej rzeczywistości, ufundowanej na intensywnej interakcji z artefaktami technologicznymi (urządzenia oraz oprogramowania). Nawiązałem do tych nurtów w artykule opublikowanym w książce Zwrot Cyfrowy w Humanistyce.

Wiele miejsca w wystąpieniach poświęcono także archeologii mediów, analizie metod archiwizacji sztuki klasycznej oraz sztuki nowych mediów, a także artefaktów technologicznych.

Niezwykle interesującym wydarzeniem była debata na temat modeli, szans i ograniczeń badań oraz edukacji w zakresie studiów kulturowych nad historią mediów i technologii. Uczestnicy debaty reprezentujący właściwie każdy kontynent i wiele kręgów kulturowych, wskazywali na podobne problemy: brak spójnego programu nauczania tych dyscyplin (core curriculum), interdyscyplinarny charakter nurtu, który natrafia na administracyjne ograniczenia na uniwersytetach i w jednostkach badawczych. Akademicy przyznawali także, że nie jest łatwo nakłonić do współpracy przy wspólnych projektach programistów, czy grafików oraz humanistów.

Wydarzeniem towarzyszącym konferencji był wernisaż wystawy otwierającej festiwal Save As. W zamierzeniu kuratorów, ma ona być próbą znalezienia odpowiedzi na rosnącą konieczność zachowywania ekosystemów informatyczno-technologicznych, które stanowią podstawę sztuki nowych mediów. Wystawa składała się z instalacji oraz dzieł wyświetlanych na historycznych już komputerach, monitorach, czy kamerach. Wydarzenie znakomicie dopowiadało i rozszerzało wątki, które były poruszane na konferencji.

5th International Conference on the Histories of Media Art, Science and Technology, jest przykładem wydarzenia naukowego, które łączy w sobie refleksję nad historycznym wymiarem interakcji człowieka i nowoczesnych technologii, z próbą interpretacji i oceny z perspektywy humanistycznej aktualnych zjawisk, ufundowanych na tej relacji.

Program konferencji:

http://renew.rixc.lv/programme.php

Program festiwalu oraz galeria zdjęć z wernisażu wystawy Save As

http://festival.rixc.lv/eng/index.php

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.526604000759669.1073741836.348002058619865&type=3

Zdjęcia widoczne w notce są zrzutami ekranów z oficjalnych stron internetowych opisywanych wydarzeń.

Zdjęcie z kafelka pochodzi ze strony: http://en.wikipedia.org/wiki/File:COSMOPOLIS.jpg

Udostępnij!Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Również może Ci się spodobać...

Dodaj komentarz